Na haar opleiding CMV werkte Marloes Markslag als opbouwwerker in een plattelandsgemeente. Daar miste ze het aanspreekbaar zijn in de wijk. Ze kwam naar Travers Welzijn en zocht bewust de reuring van de volkswijk op, want dat is waar voor haar opbouwwerk over gaat. In contact en verbinding met de bewoners in de wijk, zonder agenda.

Collectief vs individu

Culturele Maatschappelijke Vorming was destijds dé opleiding als je ‘iets met welzijnswerk’ wilde doen. Inmiddels bestaat de opleiding niet meer in Zwolle en kun je - als je als jongerenwerker, jeugdwerker of buurt-/opbouwwerker aan de slag wilt - de opleiding Social Work volgen. Bij de opleiding CMV volgde Marloes vakken als opbouwwerk, sociale cohesie en veiligheid. Echt gericht op het collectief. “Bij de opleiding Social work merk ik dat er meer op de begeleiding van (problemen van) individuele bewoners gefocused wordt. Dat vind ik best een gemis. Gelukkig maken sommige opleidingen alweer de overgang van individueel naar collectief. Vanuit het welzijnswerk kijken we namelijk (ook) naar het grote plaatje. Naar de mens én zijn omgeving. Zeker in het opbouwwerk werken we vanuit het collectief.”

Contact op straat
“Ik vind het belangrijk dat je als opbouwwerker bereikbaar en aanspreekbaar bent in de wijk. Ik ben daarom veel op straat. Vanuit het contact op straat ga ik met mensen in gesprek en luister ik naar wat hun wensen zijn, waar mogelijkheden en kansen liggen. Daarna gaan we samen met of ondersteunend aan de inwoners aan de slag.”

Presentie
“Ik werkte in een dorp waar mensen ver bij elkaar vandaan wonen. Presentie is daar niet mogelijk en dat vind ik nou juist het allerleukste. In gesprek gaan met mensen, in contact met elkaar. Dat miste ik echt. Daarom heb ik bewust voor het werken in een volkswijk gekozen. Hier is het zo gezellig. Mensen zijn veel op straat.”

Kritische blik
Marloes werkt inmiddels alweer een aantal jaar bij Travers Welzijn. “Ik weet nog dat ik hier kwam werken en dat ik vroeg of je hier veel vrijheid had. Vrijheid in de zin van dat je zelf de wijk in kan gaan, zonder agenda. Echt aansluiten bij de bewoners. Dat is gelukkig zo gebleken. Natuurlijk heb je je doelen en zit er een plan achter. Maar je kan redelijk agendaloos met mensen in gesprek en zo aansluiten bij de behoefte van de bewoner.” Marloes ervaart ook de vrijheid in hoe je je uren indeelt. “Ik kan mijn 32 uur gewoon zelf indelen zodat ik vrij kan zijn op momenten dat het voor mij nodig is. Dat maakt het werken bij Travers Welzijn ontzettend fijn. Ik heb serieus niks te klagen. En als ik het ergens niet mee eens ben, is er ruimte voor mijn mening. Ik word zelfs heel vaak gevraagd om mee te denken.”

Verdiep je in de verschillen tussen de wijken
Marloes tipt mensen die overwegen bij Travers Welzijn te gaan werken: “Het is belangrijk om je te verdiepen in de verschillen in de wijken. Fiets eens een paar keer door de wijk waar je zou willen werken, maak een praatje met een bewoner en stel jezelf de vraag: ‘Is het een plek waar ik me thuis voel?’”